عالی

قدیمتر ها، دلم میخواست خیلی موفق و خیلی ثروتمند بشم. همه موقعیت های شغلی که در شرکتهای دولتی داشتم رو رد کردم و رفتم که در حوزه سرمایه گذاری بخت آزمایی کنم. دیده بودم که مدیرم از صفر مطلق به چه ثروتی رسیده و دلم میخواست منم همون مسیر رو برم. یک روز هرچی که در اون مسیر ساخته و بدست آورده بودم رها کردم. الان که منطقی فکر میکنم اشتباه نکردم. من دیگه دلم خیلی موفق بودن و یا خیلی ثروتمند بودن نمیخواد. دلم همین زندگی معمولی خودم رو میخواد. دیگه دنبال تغییر نیستم بلکه دلم میخواد همین چیزهایی رو که دارم...

گاهی پادکستهای کتاب باز رو گوش میدم. اینبار درباره کتاب "عیبی ندارد اگر حالت خوش نیست" بود. چند صفحه از این کتاب رو خودم خونده بودم اما حوصله ام نکشید که به انتها برسونمش. توی این پادکست مجتبی شکوری میگفت انقدر همه داستانهایی که شنیدیم انتهای خوب داشتن، به پایان خوب عادت کردیم. درحالیکه باید داستانهایی هم باشه که قصه شجاعت و ایستادگی باشه با پایان ناخوب.  قشنگ گفت ها ری را می دانم می دانم همه ما جوری غریب، ادامه دریا و نشانی آن شوق پر گریه ایم بخوانید...

مرداد ۱۳۹۶ ( ۷ ) تیر ۱۳۹۶ ( ۱۰ ) خرداد ۱۳۹۶ ( ۴ ) ارديبهشت ۱۳۹۶ ( ۴ ) فروردين ۱۳۹۶ ( ۱۵ ) اسفند ۱۳۹۵ ( ۷ ) بهمن ۱۳۹۵ ( ۸ ) دی ۱۳۹۵ ( ۴ ) آذر ۱۳۹۵ ( ۱۶ ) آبان ۱۳۹۵ ( ۲۵ ) مهر ۱۳۹۵ ( ۲۴ ) شهریور ۱۳۹۵ ( ۱۸ ) مرداد ۱۳۹۵ ( ۱۴ ) تیر ۱۳۹۵ ( ۲۶ ) خرداد ۱۳۹۵ ( ۱۷ ) ارديبهشت ۱۳۹۵ ( ۱۴ ) فروردين ۱۳۹۵ ( ۲۱ ) اسفند ۱۳۹۴ ( ۱۵ ) بهمن ۱۳۹۴ ( ۹ ) دی ۱۳۹۴ ( ۱۷ ) آذر ۱۳۹۴ ( ۲۳ ) آبان ۱۳۹۴ ( ۱۸ ) مهر ۱۳۹۴ ( ۱۱ ) شهریور ۱۳۹۴ ( ۵ ) مرداد ۱۳۹۴ ( ۱۰ ) تیر ۱۳۹۴ ( ۵ ) ارديبهشت ۱۳۹۴ ( ۱ ) خرداد ...

بیخداحافظی رفتن از بیرحمانهترین کارهای دنیاست! معرفی کتاب: حلزونهای خانهبهدوش، سید مرتضی آوینی...

زمان، مثل چمدان روزهای خوابگاه، ظرفیت بینهایت دارد. همیشه برای خواندن چند بیت شعر ، ورق زدن چند صفحه کتاب، یک ساعت به مادر کمک کردن، غذا دادن به چند پرنده، چند دقیقه قدم زدن، گوش دادن به یک موسیقی خوب و... ظرفیت دارد.خوش بیاسای زمانی که زمان این همه نیست!حافظ جان...

نسبیگرایی، تفکر رشد نیافتهی ما! ما حوصله نداریم بفهمیم حقیقت محض چیست، پس دنیا را نسبی جلوه میدهیم. دوست نداریم در یک صف مشخص بایستیم، میخواهیم هر جا که منفعتی برای ما داشت، خود را به همان صف بیندازیم، پس خود را نسبی جلوه میدهیم! من که هیچ چیز نسبی و غیر مطلقی در این دنیا نمیبینم!تا روانم هست خواهم راند نامت بر زبانتا وجودم هست، خواهم کَند نقشت در ضمیرسعدی جان ...

بینظمی باید مرحله گذار برای هرکسی باشه. برای جوامع هم! مفهوم عمیقیه! مسیر رسیدن از نظم1 به نظم2، از بینظمی میگذره. تا کی صبر؟ فریاد از تو، درد فراوان از تو! چنین کند، بیقرارش کند، پس گوید: "قرار گیر!"نامهها، عین القضات همدانی...

ادبیات: دروغگوی زیباگو! و کسی که تو را دیده باشد، پاییزهای سختی خواهد داشت... لیلا کردبچه...