پراکندگی

کاش کمتر پراکندهبودم. انقدر برنامههای زیادی دارم که یا به خیلیهاشون نمیرسم و یا تمرکزم رو ازدست میدم. مثلا میشه زندگیم به کار و شعر خلاصه بشه. اما زبان، کلام، نجوم،پروژه، درس، کنکور، بورس، نرمافزار، دادهکاوی، فلسفه و ... من رو به موجود پراکندهایتبدیل کردن که بیهدف به همه محیط اطرافش نوک میزنه! انتظارات دیگران هم فیلدجداگانهای محسوب میشه!

اصلا نزدیک بودن عیدرو حس نمیکنم! واقعا فردا سال تحویل میشه؟!

آخرین روزهای اسفند است

از سر شاخ این برهنه چنار

مرغکی با ترنمی بیدار

می زند نغمه

نیست معلومم

آخرین شکوه از زمستان است

یا نخستین ترانه های بهار؟

شفیعی کدکنی